Buurserzand

Afgelopen week een paar dagen in Twente gelogeerd in een leuke B&B vlakbij onze zoon en schoondochter. Het was leuk om bij hun zo af en toe even binnen te kunnen lopen voor een praatje en een kopje koffie. Ze wonen 2,5 uur rijden bij ons vandaan dus normaal komt dat er niet zo van en door de coronabeperkingen zagen wij elkaar de laatste tijd weinig. En natuurlijk was het ook een mooie gelegenheid om te genieten van het Twentse landschap met een wandeling. De eerste dag bij het opstaan was het erg mistig, maar de weerman beloofde rond het middaguur zon en wij besloten een rondje op het Buurserzand te lopen. Daar aangekomen was er nog weinig te merken van de beloofde zon, maar gewapend met een lunchpakket hadden we de tijd aan onszelf en gingen op pad. Doordat het licht gevroren had was het hier en daar wit door  rijp op de grassen en bomen, wat een sprookjesachtig effect gaf.

We lopen het gebied in en het anders zo weidse landschap was nog in nevelen gehuld, maar wel heel sfeervol.
buurserzand in nevel gehuld

NIKON D750 (24mm, f/8, 1/60 sec, ISO100)

 

Door de mist is er hier geen bosrand zichtbaar achter deze bomen, de achtergrond lijkt verdwenen.
buurserzand in nevel gehuld

NIKON D750 (105mm, f/8, 1/125 sec, ISO140)

 

De route loopt langs de “Bommelas” een z.g.’ los hoes’ in het Twents, waar de mensen en vee in dezelfde ruimte verbleven. De bewoners aan de voorzijde, het vee in de stal aan de achterzijde. Het pand is nu eigendom van natuurmonumenten.
de bommelas, buurserzand

NIKON D750 (28mm, f/8, 1/30 sec, ISO160)

 

We lopen door en passeren een mooie vrijstaande boom.
vrijstaande boom op buurserzand

NIKON D750 (62mm, f/4, 1/400 sec, ISO100)

 

Nog eentje, maar wat verder van ons af.
buurserzand, vrijstaande boom in de mist

NIKON D750 (105mm, f/4, 1/500 sec, ISO100)

 

Het lijkt wat helderder te worden, zou de zon nu doorbreken?
buurserzand wandeling

NIKON D750 (24mm, f/4, 1/400 sec, ISO100)

 

Uiteindelijk was dat niet het geval, het bleef de hele dag mistig in Twente, al lijkt de zon haar best te doen. Op dit stukje was het wel oppassen om geen natte voeten te krijgen, zelfs naast het pad was het behoorlijk zompig.
natte voetenpad buurserzand

NIKON D750 (24mm, f/5.6, 1/60 sec, ISO100)

 

Gelukkig was het maar een kort stukje drassig wandelpad, hier lopen we alweer op een droog zandpad. Het lijkt toch wel een beetje of de zon de grassen wat oplicht achterin.
buurserzand

NIKON D750 (95mm, f/5.6, 1/100 sec, ISO360)

 

Wat verderop eindigt de route bij een ven, de zon doet nog een vergeefse poging om door te breken. Onderweg naar onze B&B nam de mist weer toe en hadden wij het gevoel dat de timing van de wandeling nog niet zo slecht was gekozen. De rest van de middag bleef grijs en grauw, maar met een boek en een drankje in ons knusse logeeradres was dat geen probleem.
ven in het buurserzand

NIKON D750 (105mm, f/8, 1/125 sec, ISO500)

 

◊.◊.◊

Leave a comment

Kerstwens 2021

Na een bijzonder verlopen 2021 staan we op de drempel van een nieuw jaar.

 

Fijn dat je mijn website regelmatig bezocht hebt, bedankt hiervoor.

Ik wens iedereen een mooi en vooral gezond 2022.

 

The Church of SS Cosmos and Damian in the Blean
The Church of SS Cosmos and Damian in the Blean. Great-Britain

 

5 Comments

Amsterdam Light Festival

Dit jaar viert het Amsterdam Light Festival haar tiende editie. Weliswaar gelimiteerd door coronaregels, maar toch een volwaardig festival in tegenstelling tot vorig jaar. Er waren toen wel lichtkunstwerken te zien, maar van een vaar- of wandelroute was er geen sprake. Ik ben er vorig jaar niet geweest, ook al omdat je nergens een kop koffie kon drinken onderweg aangezien  de horeca dicht moest. Alle voorgaande jaren was ik wel van de partij, en toen een fotomaatje voorstelde om nu weer te gaan was ik gelijk voor. Ook nu zijn er beperkingen, na 17:00 uur geen rondvaarten meer en de horeca gesloten, maar je mag nog wel vrij wandelen langs de route. En gelukkig mogen de lichtjes tot 22:00 uur aan zodat het toch nog de moeite waard is om erheen te reizen. Om het jubileumjaar te vieren zijn er geen nieuwe kunstwerken, maar een selectie uit de afgelopen 10 jaar geplaatste werken. Dus soms een feest van herkenning, maar ook wel een andere blik op sommige werken omdat de locatie anders is.

Een van de werken die nu naar mijn idee een betere plek heeft was de BUNCH OF TULIPS, van Koros Design. Vorige keer tegen een brug in een gracht, nu bij dit markante sluiswachtershuisje.
BUNCH OF TULIPS, Koros Design

 

 

Dit kunstwerk was op de eerste editie een van de grote aandachttrekkers en hing toen op dezelfde plek, boven de Amstel naast de Stopera van Amsterdam. Het heet 1.26 AMSTERDAM, van Janet Echelman. De gedachte hierachter is lastig te achterhalen, op de site van het ALF zit deze info achter een betaalmuur. Beetje jammer, maar ergens begrijp ik het wel.
1.26 AMSTERDAM, Janet Echelman

 

 

Ook dit kunstwerk was de vorige keer op de magere brug te zien, logisch want daar is er maar één van. De titel is NACHT TEKENING, van Krijn de Koning en spreekt min of meer voor zichzelf.
NACHT TEKENING, Krijn de Koning

 

 

Het toch wel aparte kunstwerk WHOLE HOLE, van Vendel & De Wolf, was de vorige keer meer verscholen onder de boog van een brug en half zichtbaar voor de wandelaar. Nu geheel zichtbaar is het toch wat spannender, temeer daar de flikkerende lichtjes een soort beweging simuleren naar de brug toe. Het lijkt dan of je in de tunnel gezogen wordt door het licht, eenmaal erin gaat het licht dan plots uit. Beetje het idee dat je in een zwart gat werd gezogen.
WHOLE HOLE, Vendel & De Wolf

 

 

Midden boven op de brug gaf ook een leuk beeld van WHOLE HOLE, en net voordat het licht uitgaat had ik al afgedrukt om het bootje mee in beeld te nemen. Mazzel, wat het was al na 17:00 uur en heel weinig boten meer op de route.
WHOLE HOLE, Vendel & De Wolf

 

 

Op het sluizencomplex in de Amstel is de maan neergedaald, MOONBURN, van Stichting Barstow. Ik vond dit een leukere plek als destijds boven op het stadhuis. Nu heb je ook nog een mooie reflectie op het water erbij.
MOONBURN, Stichting Barstow

 

 

De nu volgende kunstwerken waren gesitueerd in een gracht rondom Artis, helaas is dit een heel donkere omgeving.  Normaal waren de werken op de grachtengordel geplaatst, en dan heb je aan weerszijden verlichting door de lantaarns en huizen op de kade. Nu was het aardedonker en dat gaf veel overstraling door de toch wel felle lichten in de duisternis. Ook voor de wandelaars langs de route was dit minder aantrekkelijk. Maar door gebruik te maken van een passerende tram over de brug heb ik toch nog een aardig beeld van de BRIDGE OF THE RAINBOW, door Gilbert Moity kunnen maken.

 

 

Het volgende object in deze duistere omgeving was ook weer een uitdaging voor de fotograaf, fel wit licht en een saaie achtergrond bij deze TALKING HEADS, gemaakt door Viktor Vicsek. De oorspronkelijke plaatsing op de Herengracht in 2015 was aantrekkelijker dan nu, in ieder geval voor de fotografie. Nu maar hopen dat het gesprek wat vrolijker is dan deze donkere plek.
TALKING HEADS, Viktor Vicsek

 

 

Het gaat nu wat romantischer worden, tenminste als je niet dit bed uitrolt in je slaap. Niettemin ziet dit hemelbed er aantrekkelijk uit voor een nachtje op de gracht. Rustig dobberend in slaap vallen. PAS ENCORE MON HISTOIRE, bedacht door Vincent Olinet.
PAS ENCORE MON HISTOIRE, Vincent Olinet

 

 

Maar eerst gaan we nog een sterrennacht tegemoet, STARRY NIGHT, verbeeld door Ivana Jelić & Pavle Petrović.
STARRY NIGHT, Ivana Jelić & Pavle Petrović

 

 

Pluk een uitgebloeide paardenbloem, adem diep in en blaas de pluisjes eraf. Nu mag je een wens doen, LIGHT A WISH, door de OGE Group.
LIGHT A WISH, OGE Group

 

 

Nu we het toch over wensen hebben, een keer het Noorderlicht zien is een wens van velen. Grijp je kans om dit op het Amsterdam Light Festival mee te maken. Misschien is het echte verschijnsel spannender, maar hier kun je alvast een voorproefje nemen. NORTHERN LIGHT, van Aleksandra Stratimirovic.
NORTHERN LIGHT, Aleksandra Stratimirovic

 

 

Het laatste lichtkunstwerk op onze route heeft tot doel om de architectuur van de verlichtte brug te accentueren. MR. J.J. VAN DE VELDEBRUG, kunstenaar Peter Vink. Overigens heb ik niet alle kunstwerken in beeld gebracht, wie zelf nog een bezoek wil brengen heeft dus nog niet alles gezien in deze blog.
MR. J.J. VAN DE VELDEBRUG,Peter Vink

 

 

Terwijl ik dit blog schrijf is er aangekondigd dat Nederland voorlopig weer in lockdown gaat. Kort gezegd betekent dit dat het festival voorlopig alleen wandelend te bewonderen is. Geen rondvaarten of georganiseerde activiteiten in ieder geval t/m 14 januari. De lichtjes gaan wel aan van 17:00 tot 22:00 uur. Kijk op de website van de organisatie als je nog een bezoek in gedachten hebt wat er wel mogelijk is.

◊.◊.◊

 

6 Comments

Strand op Texel

Het vorige blog bezocht ik op Texel De Slufter, nu neem ik je mee naar het strand. In de loop van de week vakantie bezocht ik het strand onder verschillende weersomstandigheden, soms winderig, soms met zon.

Al wandelend langs het strand zie je soms een groepje meeuwen op een droog plekje wat lummelen.
meeuwen op strand texel

 

 

Op een middag stond er een flinke wind en nam ik een kijkje op het strand waar het toevallig ook hoogwater was. Het water kwam bijna tot aan het duin en de branding zorgde voor veel schuim. De zon was al bijna onder en gaf al wat oranjerode tinten aan de bewolking.
hoogwater op strand texel

 

 

Hier zie je duidelijk dat het water erg hoog kwam, deze strandpalen staan maar enkele meters van het duin af.
hoogwater op strand texel

 

 

De zonsondergang geeft mooie tinten aan de bewolking.
zonsondergang op strand texel

 

 

Ik verlaat het strand, je ziet dat de zee bijna de voet van de strandpaviljoens heeft bereikt. De volgende dag zag ik dat het water voorbij de trappen van de paviljoens was geweest.
zonsondergang op strand texel

 

 

Een andere dag bij zonnig weer ziet het strand er veel anders uit, hier zie je de jonge duintjes die bij de strekdam van Eierland zijn ontstaan. De in 1995 gebouwde strekdam en de daarbij uitgevoerde zandsuppletie zorgen voor de groei van nieuwe duintjes en verbreding van het strand.
jonge duintjes eierlandse strekdam texel

 

 

De wind zorgt voor mooie patronen in het ongerepte zand.
ongerept zand op texel

 

 

Lopend langs de vloedlijn op het strand voorbij de vuurtoren lijkt het alsof de golven met een (lekke) bal spelen.
Zeepaddenstoel, Rhizostoma pulmo

 

 

Maar bij nadere beschouwing blijkt dat een aangespoelde Zeepaddenstoel, Rhizostoma pulmo in het Latijn. Ziet er wel vriendelijk uit zo.
Zeepaddenstoel, Rhizostoma pulmo op texel

 

 

Het is niet altijd even zonnig, tijdens deze wandeling stond er een stevige wind in de rug, het zand stuift dan lekker over het strand.
stuivend zand op strand texel

 

 

Net na een regenbui jaagt de wind het zand en de wandelaars vooruit.
stuivend zand op strand texel

 

 

Gelukkig lag er nog een opkikkertje voor de wandelaars op het strand.
lege drankfles op strand texel

 

◊.◊.◊

 

 

5 Comments

Texel, De Slufter

Enkele weken geleden was ik met vrienden een weekje op Texel, even lekker wandelen en uitwaaien. Op een van de wandelingen bezochten wij de Slufter, één van de mooiste stukjes natuur in Nederland maar zeker ook op Texel. We schrijven november, dus geen zomerse beelden maar wel een wisselend bewolkte dag met regelmatig een zonnetje. Dat zorgt weer voor wisselende indrukken van het landschap, is de zon even weg dan ervaar je hetzelfde landschap net even anders en dat komt in dit blog ook aan bod.

Om de slufter te bereiken moet je even een duin beklimmen en eenmaal boven krijg je gelijk een fraai uitzicht over het gebied. Ik drukte af net op het moment dat de zon vanaf de zeereep het gebied begint op te lichten. Het strandgedeelte is al zonnig, het land in de schaduw van de bewolking.
De slufter Texel

 

Even later ligt vrijwel de hele slufter in de zon en het strand in de schaduw, ziet er dan toch net wat anders uit.
De slufter Texel

 

We lopen naar beneden het gebied in, ondertussen trekt er een grijze bewolking over ons heen. Er dreigt regen. Maar achterom kijkend lijkt het dan weer net of de kudde schapen op het duin in een spotlicht staan.
De slufter Texel

 

De regen valt mee, het blijft droog maar de overschuivende bui boven de duinen links van ons trekt nog wel even de aandacht.
De slufter Texel overtrekkende regenbui

 

Ondertussen zijn wij bijna bij het strand gekomen en zien de doorbrekende zon het duin aan de noordkant mooi uitlichtten. Zelf sta ik hier nog in de schaduw.
De slufter Texel

 

Even wachten en sta ik zelf ook weer in de zon en ziet het er plots veel anders uit op dezelfde plek.
De slufter Texel

 

Wij lopen nog wat verder naar de geul die voor de wandelaars een onneembaar obstakel is als je naar het noorden van het strand wil lopen. Niet alleen vanwege de natte voeten, maar de stroming lijkt ook gevaarlijk.
De slufter Texel

 

Of dacht je dat dat wel meevalt? Ik ga nog wat dichterbij staan. Recht voor ons de Noordzee, links het strand richting het zuiden van Texel. Op mij maakte deze geul een wat grimmige indruk door de net weer verdwenen zon op deze plek.
De slufter Texel

 

Wij lopen weer terug en kijken nog even opzij waar de zon al weer over de slufter schijnt.
De slufter Texel

 

Onderweg lopen wij langs een kreek tussen de lage duintjes, ook hier speelt de zon met licht en schaduw.
De slufter Texel

 

Wij zijn bijna weer bij ons startpunt en kijken nog even achterom richting Noordzee over de slufter. De lage zon speelt mooi met licht en schaduw. De onderbreking in de duinen, ongeveer in het midden, is het strand met de geul waar wij zojuist waren.
De slufter Texel

 

Nog eenmaal de Slufter in de volle zon vanaf een hoger standpunt, ik blijf het een fascinerend landschap vinden. Bijna niet voorstelbaar dat dit gebied bij storm en hoog water geheel vol kan lopen. Misschien komt de gelegenheid nog wel eens om dat te aanschouwen.
De slufter Texel

 

◊.◊.◊

5 Comments