Zaanse Schans 1

Een bezoekje aan de Zaanse Schans, deel 1.

Iedereen heeft wel eens gehoord van de Zaanse Schans in Zaandam en er wellicht een bezoek aan gebracht. Ik heb zelf in de Zaanstreek gewoond en heb een beetje de opbouw mogen meemaken. In mijn avondschooltijd ging ik regelmatig met een klasgenoot naar het restaurant “De Hoop op d’Swarte Walvis” om poffertjes te eten en onze belevenissen door te nemen. Toen bestond de Zaanse Schans hoofdzakelijk uit het restaurant, enkele molens en het winkeltje van Albert Hein. Nu tref je er een klein Zaans dorpje aan met een boerderij, Zaanse huizen (huisjes), een klompenmakerij en nog enkele oude Zaanse schuren. (tegenwoordig noemen we dit loods i.p.v. schuur, het zijn grote, lange panden)

Wat ik toen niet wist dat de plannen voor de Zaanse Schans al voor mijn geboorte werden gemaakt volgens dit citaat: “Over Zaans erfgoed moet je niet alleen lezen in geschiedenisboeken, nee, dat moet je beleven! Dat moet architect Jaap Schipper gedacht hebben toen hij in 1946 met het plan voor de Zaanse Schans kwam. Vanaf 1961 zijn verschillende panden naar het gebied getransporteerd, over de weg en over het water. De Zaanse Schans is, samen met de molens, musea, natuur en cultuur uitgegroeid tot een topattractie waar je de industriële geschiedenis van Nederland van dichtbij beleeft.”
Deze informatie en nog veel meer kun je vinden op de website van de Zaanse Schans.

 

Bij aankomst op de Zaanse Schans waait er een lekker windje en breekt de zon net door. Ik monteer een grijsfilter voor mijn lens om de dynamiek van de draaiende molenwieken vast te leggen. Door de langere sluitertijd ontstaat er onscherpte in de draaiende wieken, wat beweging suggereert. Je ziet v.n.l.r. Houtzaagmolen Het Jonge Schaap, Oliemolen De Zoeker en Verfmolen De Kat.
molens op de Zaanse schans

NIKON D750 (62mm, f/11, 1/2 sec, ISO100)

 

Door de windrichting kijken we op de achterkant van de wieken, meestal is het leuker als je er recht voor staat. Dat lukte niet helemaal door het smalle dijkje waarlangs de molens staan, maar iets schuin van voren kan ook.  De houtzaagmolen Het Jonge Schaap hier in beeld. Op de wieken witte en oranje zeilen, kennelijk horende bij de Zaanse Schans, alle draaiende molens waren zo uitgerust.
houtzaagmolen het jonge schaap

NIKON D750 (24mm, f/9, 1/6 sec, ISO100)

 

Ik loop wat verder en neem de volgende molen in beeld, Oliemolen De Zoeker.
oliemolen de zoeker, Zaandam

NIKON D750 (75mm, f/9, 1/4 sec, ISO100)

 

Nogmaals De Zoeker maar vanuit een ander standpunt. Beter wat het licht betreft.
oliemolen de zoeker, Zaandam

NIKON D750 (24mm, f/8, 1/3 sec, ISO100)

 

Wat verder lopend kom ik bij De Kat, de enige verfmolen op windkracht in Nederland. Hier worden pigmenten en krijt vermalen om te gebruiken in verf of kleurstoffen. Krijt gebruikt men veelal op voetbalvelden om lijnen te trekken. Sommige pigmenten worden weer verwerkt in Linoleum, een oer Zaans product.
verfmolen de kat, Zaandam

NIKON D750 (35mm, f/9, 1/2.5 sec, ISO100)

 

Hier gebruikte ik een wat langere sluitertijd om de wieken nog wat harder te laten draaien, maar misschien is dat wat teveel van het goede. Het begint wat op een ventilator te lijken.
verfmolen de kat, Zaandam

NIKON D750 (35mm, f/9, 1 sec, ISO100)

 

Nog even doorgewandeld naar het beginpunt van de Zaanse Schans voor een overzicht vanaf De Zaan naar de molens. V.l.n.r. Het Jonge Schaap, De Zoeker en De Kat. Op de headerfoto zie je uiterst rechts ook nog houtzaagmolen De Gekroonde Poelenburg. (bovenaan het blog)
Zaanse schans, Zaandam

NIKON D750 (105mm, f/11, 1/100 sec, ISO100)

 

In het volgend blog ga ik nog even buurten op de Zaans Schans en neem je mee langs de oude huisjes en schuren.

◊.◊.◊

7 Comments

Egmond aan Zee

Aan het begin van de avond nog even een wandeling over het strand bij Egmond aan Zee. Hoewel het tamelijk grijs bewolkt was leek de dreiging van een regenbui wel mee te vallen en een frisse neus halen kan geen kwaad. Aangekomen op het strand is het vrij stil, het is etenstijd en het grijze weer jaagt de mensen vroeg naar huis denk ik.

De strandstoelen zijn leeg en verlaten, de meeste strandgangers hebben al een jas aangetrokken.
Strandstoelen Egmond aan Zee

 

De bewolking zorgt wel voor een mooi decor boven zee.
Strand Egmond aan Zee

 

Tijdens de wandeling lijkt er een blauwe lucht aan te komen, maar dat zet helaas niet door.
Strand Egmond aan Zee

 

De meeuw lijkt verbaasd, nu een wandelaar hier?
Strand Egmond aan Zee

 

Het spaarzame zonlicht wat door de wolken komt zorgt voor mooie reflecties op zee.
Strand Egmond aan Zee

 

De noordenwind trekt stevig aan en zorgt voor mooie stuifzandpatronen over het strand.
Strand Egmond aan Zee

 

Op de zandbank rust een groep vogels die af en toe massaal de lucht in vliegen om daarna op dezelfde plek weer neer te strijken.
Strand Egmond aan Zee

 

De blauwe lucht maakt nu weer plaats voor een dreigende grijze bewolking. Toch maar omkeren voor alle zekerheid.
Strand Egmond aan Zee

 

Alhoewel het boven zee nu nog onschuldig blauw is.
Strand Egmond aan Zee

 

Al terug wandelend spot ik nog even een Bontbekplevier.
Bontbekplevier

 

Bijna weer terug op het vertrekpunt lijkt de bewolking nog steeds in dreiging toe te nemen, maar dat bleek gelukkig toch mee te vallen, het bleef droog.
Strand Egmond aan Zee

 

◊.◊.◊

 

 

7 Comments

Rondje duin en strand

Vandaag een klein rondje door het duin bij Castricum en langs het strand terug. Met een stevige zuidwesten wind in de rug begint mijn rondje bij de strandopgang van Castricum aan zee en loop via een klaphekje de Velowseweg in. Achteraf had ik meer met de wind rekening moeten houden, maar dat blijkt pas op het strand. Het begin van het pad is verhard, maar al gauw loop je op een zandweg.Velowseweg Castricum

 

De route in beeld, onderaan bij het (kleine blauwe) pictogram van de bushalte is de start.wandelroute

 

Dit gebied is door PWN hier en daar onderhanden genomen door stukken duin af te plaggen om wat meer dynamiek in het duin te creëren. Het doet ook wat natuurlijker aan met de verschillende stuifduinen die hierdoor zijn gecreëerd.
stuiduin langs de Velowseweg Castricum

 

 

stuifduin langs de Velowseweg Castricum

 

Kennelijk stuift het soms wat teveel, hier lijkt tenminste sprake van pas aangeplante helm.
helmaanplant langs de Velowseweg Castricum

 

Op sommige plekken zie je veel variatie in de begroeiing afgewisseld met open plekken.
langs de Velowseweg Castricum

 

Na zo’n 1.5 km sla ik linksaf naar de strandopgang, een klimmetje door het rulle zand en eenmaal boven op het duin kijk je op het strand. Door het hoge water, opgestuwd door de zuidwesten wind en de vloed, is het strand smal vandaag. Opvallend zijn de verschillende kleuren in de branding van het zeewater.
strand bij Castricum

 

Eenmaal op het strand lijkt het dan toch weer heel wijds en leeg.strand bij Castricum

 

Nou ja, niet helemaal leeg. Er komt iemand pootjebadend langs.
pootjebaden op strand Castricum

 

Het hoge water zorgt voor leuke patronen op het zand. Ik kom er al snel achter dat de harde zuidwesten wind mijn brillenglazen vervuild, het leek wel mistig te worden. En een blik op mijn lens leert dat deze ook al vervuild is door zoute aanslag, dus beter om te stoppen met fotograferen op het strand. De camera is veiliger in de tas onder deze omstandigheden. Het rondje andersom lopen had wellicht handiger geweest, maar dat is achteraf makkelijk gezegd.
patronen op het natte zand

 

◊.◊.◊

5 Comments

Wekeromse zand

Een fotoworkshop bracht mij een dagje naar het Wekeromse Zand. Een stuifzandgebied, vergelijkbaar met het Kootwijkerzand maar kleinschaliger en veel rustiger. De workshop was erop gericht om een “eigen kijk” te ontwikkelen. Dat valt nog niet mee, in de verschillende opdrachten lag de uitdaging om met de foto uit te drukken wat je voelt als je naar de omgeving of een onderwerp kijkt. Ervaar je leegte in het landschap, druk dat uit in de foto zodanig dat de kijker (m/v) ook denkt: leegte. Na de workshop heb ik een poging gedaan om de ruimte of leegte van dit landschap in beeld te brengen.

Leegte op het Wekeromse Zand

 

 

Leegte op het Wekeromse Zand

 

Of breng “eenzaamheid” in beeld als opdracht. Als dode boom sta je hier wel eenzaam op een heuveltje. Maar denkt de kijker dat ook?
eenzaamheid en Leegte op het Wekeromse Zand

 

Of drukt dit boompje eenzaamheid uit?
Leegte op het Wekeromse Zand

 

Nog wat ruimte of leegte. Of ervaar je dit anders? De voorgrond is wel erg leeg, maar verderop staan wel wat boompjes gezellig bij elkaar. Leegte of gezelligheid?
Leegte op het Wekeromse Zand

 

Hier nog wat lege ruimte, maar zonder de achtergrond zou ik het erg saai worden denk ik.
Leegte op het Wekeromse Zand

 

Je kunt natuurlijk de leegte wat opvullen…
Wekeromse Zand

 

Om dit blog vrolijk te eindigen heb ik een klein grapje uitgehaald, maar wat denkt de kijker? Ziet die een rood gelakte teennagel of toch iets anders?
In ieder geval heeft de workshop mij geleerd om bij het fotograferen ook erover na te denken; wat bedoel je te laten zien met deze foto? Komt mijn gevoel over? Het proberen waard lijkt mij.
Been op het Wekeromse zand

 

◊.◊.◊

6 Comments

Palendorp Petten

Om de kust tussen Camperduin en Petten veiliger te maken werd in 2014 en 2015 35 miljoen kubieke meter zand tegen de Hondsbossche zeewering opgespoten. Hierdoor ontstond vóór de dijk een duinenrij met een breed strand. De aannemer die het project realiseerde, schonk als souvenir een Palendorp oftewel ‘Petten in Palen’, op de grens van zand en water. Het herinnerd aan de overstroming die Petten enkele honderden jaren geleden trof en nagenoeg het hele dorp wegsloeg. De 160 palen vormen het silhouet van een kerk en een tiental huisjes. Het verbeeldt de roerige geschiedenis van het dorp en het gevecht tegen de zee.


Ik had al langer in gedachten om hier een fotoserie te gaan maken, op een zonnige morgen met een blauwe lucht en mooie wolkenpartijen leek mij dat een geschikt moment. Wolkenluchten boven het strand en schaduw van de palen leken een mooie uitdaging. Camera in de tas, verse batterijen, wat filters voor eventuele lange sluitertijden en op pad. Maar onderweg werd het bewolkter en grijzer en eenmaal aangekomen op het strand viel dat dus tegen, het leek zelfs niet zonnig bij aankomst. Toch maar de camera uit de tas en proberen er wat van te maken. Voordeel was wel dat het vrij rustig op het strand bleef zodat je in alle rust een compositie kon bepalen. 

Eerst even een overzicht van het palendorp.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (24mm, f/8, 1/400 sec, ISO100)

 

Vanaf de strandopgang is het een klein stukje lopen naar het palendorp. Ik denk dat de hoge palen het kerkje moeten uitbeelden.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (62mm, f/8, 1/500 sec, ISO100)

 

Het dorp van dichtbij.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (52mm, f/8, 1/500 sec, ISO100)

 

De palen raken begroeid met zeepokken en alg.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (105mm, f/8, 1/125 sec, ISO250)

 

Een prima uitkijkpost voor deze meeuw.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (48mm, f/8, 1/500 sec, ISO100)

 

Deze trimmer figureert mooi in dit doorkijkje.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (105mm, f/8, 1/320 sec, ISO100)

 

Een inwoner uit Petten hing in 2018 een schommel tussen twee palen. Aanvankelijk kreeg hij te horen dat het illegaal was, later werd bekend gemaakt dat zowel Rijkswaterstaat als het Hoogheemraadschap het initiatief goed hadden gekeurd: ‘Laat iedereen vooral lekker schommelen’.
De Pettemer Jan Maarten Kaan hing in 2018 een schommel tussen twee palen in Palendorp. Aanvankelijk kreeg hij te horen kreeg dat het illegaal was, later werd bekend gemaakt dat zowel Rijkswaterstaat als het Hoogheemraadschap het initiatief toe juigen: ‘Laat iedereen vooral lekker schommelen

NIKON D750 (52mm, f/8, 1/500 sec, ISO100)

 

Schommelen is leuk en maakt je hoofd leeg, je vergeet dan natuurlijk dat je slippers aan had.
Slippers op het strand bij het palendorp.

NIKON D750 (105mm, f/4, 1/1000 sec, ISO100)

 

Nog even een afwijkende blik op het palendorp. Ik ga vast nog een keer terug met betere weersomstandigheden.
Palendorp in Petten

NIKON D750 (105mm, f/4, 1/1000 sec, ISO100)

 

◊.◊.◊

4 Comments